De ziel van de wijn

Ik moet eerlijk bekennen dat ik niet veel van Zuid-Afrika afwist, voor we er afgelopen oktober op bezoek gingen. Ik kende de foto’s van de schitterende natuur, ik kende Droë Steen en Kaapse Pracht en natuurlijk kende ik Mandela. Maar daar bleef het bij.

Nu weet ik dat als je er eenmaal bent geweest, je je voorgoed verbonden voelt met dit land. Met de mooie natuur, maar vooral: met de mooie mensen.

Johan Reyneke

Tijdens ons bezoek werden we bij een aantal wijnmakers thuis uitgenodigd. De eerste was Johan Reyneke. We maakten een wandelingetje door zijn bio-dynamische wijngaard. Hij wees ons op de plantjes tussen de stokken, die een stabiele leefomgeving voor de druiven creëerden. ‘Wine is not about gymnastics in the cellar’, vertelde hij terwijl we zijn kinderen in de verte met een roedel ganzen over het terrein zagen hollen.

Daarna proefden we tijdens de lunch zijn wijnen aan de eettafel, te midden van familiefoto’s en schilderijen van zijn vrouw. Johans wijnen zijn vriendelijk en oprecht, zonder veel poespas, puur wat de natuur je geeft. En die natuur is bij Johan Reyneke in liefdevolle handen.

Op geen andere manier komt een wijn beter tot zijn recht, dan wanneer je hem drinkt met zijn maker – degene die zijn ziel (en zaligheid) erin heeft gelegd. Je snapt beter waar de wijn vandaan komt, alsof je de vader of moeder ontmoet van een kind – bepaalde dingen vallen op hun plek. Het karakter, de subtiliteit, de charme.

Ik zeg expres ‘drinkt’ en niet ‘proeft’. Tijdens een proeverij komen er meestal geen gesprekken op gang over de gewone dingen van het leven. Maar aan een keukentafel des te makkelijker. Johan is net als zijn wijn: eerlijk, oprecht, liefdevol.

Terug in Nederland, trokken we op 5 december aan onze eigen keukentafel de prachtige Chenin van Reyneke open. We brachten een toast uit op Mandela. De ziel van Zuid-Afrika.

Esmee Langereis

Wijnjournalist voor ELLE Eten en De Smaak van Italië

Zie ook www.esmeelangereis.nl

Deel.

Uw commentaar