Sijnn – De opening van een nieuwe kelder in een nieuw gebied

In de volle wijnwereld van vandaag is het al moeilijk genoeg om gewoon wijnmaker te zijn, maar er lopen ook creatieve mensen rond voor wie in het diepe springen pas een echte uitdaging vormt. Voor David en Rita Trafford lag dat diepe in 125 hectare steenachtige bodem dicht bij de monding van de Breederivier, op een plek die Malgas heet. Het was een gebied waar geen enkele druif groeide tot zij er een boerderij kochten, die ze Sijnn noemden (spreek uit: seen; het is de oorspronkelijke Khoisannaam voor de Breederivier). In 2003 begonnen ze met het plannen van de huidige 16 hecare wijnstokken.

Het was een toevalstreffer. In 2000 brachten de Traffords een ‘weekendje zonder de kinderen’ door bij een B&B in de buurt van Malgas. Omdat het slecht weer was, gingen ze wat rondrijden en tijdens de rit zag David Trafford een geploegd veld met rolkeien; een kenmerk dat hem deed denken aan Châteauneuf-du-Pape, maar dat hij nog nooit in Zuid-Afrika gezien had. Hun interesse was gewekt en de Traffords namen contact op met een makelaar voor perceelprijzen, waarna ze ontdekten dat juist dit specifieke perceel te koop was, omdat de eigenaars in scheiding lagen.

De rivier is bij Malgas een getijrivier, dus zilt water zou een probleem hebben kunnen zijn, maar Traffords zorgen daarover verdwenen toen hij zich realiseerde dat de tuinen van de vakantiehuisjes langs de oevers er goed uitzagen. Irrigatie van de wijngaarden is hoe dan ook minimaal.

Nadat er twee partners waren ingestapt – Simon Farr uit Engeland, oprichter van Bibendum Wines, en de Zuid-Afrikaanse zakenman Quentin Hurt – begon het slopende werk: de grond, een mengsel van die rolkeien en gebroken bokkeveldschalie, omploegen en gaten maken voor de wijnstokken.

De selectie wijnstokken bestaat uit een eclectische mix van mediterrane rassen, afkomstig uit verschillende gebieden en landen: chenin blanc, viognier en roussanne voor wit; syrah, mourvèdre, touriga nacional, trincadeira en cabernet voor rood. Naast de huidige 16 hectare wijngaarden is nog 44 hectare geschikt voor wijnstokken en er zijn plannen om in de toekomst tempranillo, nebbiolo en grenache aan te planten. De rest van de boerderij wordt overgelaten aan het inheemse fynbos en de renosterveldbegroeiing. Alle wijnstokken zijn in gobeletvorm aangeplant (als kleine struikjes), wat een aangenaam geheel vormt met de inheemse vegetatie; de scheuten lijken er vrolijk op los te groeien, net als die van het struikgewas. Maar Trafford legt uit dat dit doelbewust gedaan is, omdat ‘de manier waarop ze groeien voor een perfect bladerdak zorgt, met een natuurlijk evenwicht, waardoor de wijnstok voldoende licht krijgt’. Hij voegt eraan toe dat als de stokken langs een lattensysteem zouden groeien met de bijbehorende snoei van de scheuten, er aan de zijkant loten zouden groeien die een te hecht bladerdak zouden vormen.

De behoefte aan irrigatie is minimaal: die ogenschijnlijk ondoorlaatbare rolkeien houden in feite 10% van het water vast, waarvan de wortels profiteren, en Sijnn ligt op de grens van de winter- en zomerregengebieden, dus hoewel de jaarlijkse regenval maar een magere 350 mm is, wordt hij tamelijk gelijkmatig verdeeld over het hele jaar. De oogst begint later dan in Stellenbosch, rond half maart, maar de twee vallen toch nog samen.

Bij de recente opening van de nieuwe kelder van Sijnn moest David Trafford vaak de vraag ‘waarom hier?’ beantwoorden. ‘Het bood de kans om iets nieuws te doen; iets dat in kwaliteit en prijs vergelijkbaar is met ons wijnbedrijf in Stellenbosch.’ Als ze op zoek waren naar een uitdaging, hebben de Traffords de juiste plek gevonden. Sinds de eerste oogst in 2007 tot aan dit jaar werden de wijnen gemaakt in hun bedrijf in Stellenbosch. Dat hield niet alleen een vijf uur durende autorit in, maar ook beruchte zandweggetjes bij zowel het vertrek- als aankomstpunt. Ja, zelfs de bezitting in Stellenbosch, de laatste aanloophaven boven aan de pas tussen de Helderberg en de Stellenboschberg, is alleen te bereiken via een smalle zandweg.

Toen wij bij de kelder aankwamen, was er net een huurwagen bezig vaten af te leveren: volle vaten, afkomstig van het bedrijf in Stellenbosch. Het was een van de laatste keren op en neer om alles – eerder gebottelde oogstjaren, plus de oogstjaren die nog op vat zaten – naar de thuisbasis te brengen. Van nu af aan worden de wijnen van Sijnn geteeld, gemaakt en gebotteld op het domein. Met de officiële opening van de kelder begon ook de openstelling voor het publiek, dat elke zaterdag tussen 09.00 en 15.00 u kan komen kijken en wijnen kopen.

Net als de wijnstokken vloeit ook de lowtechkelder harmonieus samen met zijn omgeving, dankzij het vriendelijke design en de materialen die David Trafford, die ook architect is, gebruikt heeft; de schalie die in de grotendeels gestapelde muren zit, komt uit de uiterwaarden waar nu de druiven staan.

Hoe geruisloos de tegels met handtekeningen van de gasten van de drie openingsavonden zullen verdwijnen tegen de achtergrond van de kelder, moeten we nog afwachten. Maar het is wel typisch zo’n interessant, creatief accent dat de Traffords graag gebruiken.

De reeks wijnen moet zich nog uitkristalliseren in een duidelijke serie. Er zijn monocépagewijnen naast witte en rode blends. De Traffords denken dat wijnliefhebbers het gemakkelijker zullen vinden om via monocépages kennis te maken met Sijnn – de naam zelf is al moeilijk genoeg – en de ongebruikelijkere blends.

Een vijfsterrenwaardering voor de Syrah 2011 in Platter heeft deze elegante wijnen onder de aandacht van het publiek gebracht. Als ze wat bekender gaan worden, zullen ze een waardevolle toevoeging zijn aan het palet van stijlen en kwaliteit waarvoor Zuid-Afrika steeds meer positieve waardering oogst.

De wijnen van Sijnn zijn in Nederland verkrijgbaar bij Benier Global Wines (www.benierglobalwines.nl) en in België bij KoRoVa (www.kaapsewijnen.com/wijnen/de-trafford).

Deel.

Uw commentaar